ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Τι νιώθει ένα άτομο με άγχος (φωτογραφίες)

«Όταν προσπαθείς να εξηγήσεις τι είναι η ψυχική νόσος σε κάποιον που δεν την έχει βιώσει ποτέ είναι σαν να προσπαθείς να εξηγήσεις σε έναν τυφλό τι είναι τα χρώματα», δηλώνει Katie Crawford.

Αντί να στηρίζεται στις λέξεις για να περιγράψει τι είναι η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή και η κατάθλιψη από τις οποίες πάσχει από την ηλικία των 11 μόλις ετών, η επιτυχημένη φωτογράφος αποφάσισε να εκφραστεί μέσω της τέχνης και συγκεκριμένα μέσα από μια σειρά φωτογραφικών πορτραίτων με τίτλο «Η Αγχωμένη μου Καρδιά».

Η φωτογράφος ευελπιστεί πως μέσα από το έργο της θα γίνει καλύτερα κατανοητό πώς βιώνει τη μόνιμη παρουσία του άγχους στη ζωή της. «Δεν είναι πάντα τρομακτικό, δεν είναι πάντα δυνατό, αλλά είναι πάντα κάπου κοντά», δηλώνει η ίδια.

«Ένα ποτήρι νερό δεν είναι βαρύ. Δεν χρειάζεται καν να σκεφτείς για να το σηκώσεις. Αν όμως δεν μπορείς να το αδειάσεις ή να το ακουμπήσεις κάπου; Αν πρέπει να κουβαλάς το βάρος του για μέρες, μήνες ή χρόνια; Το βάρος δεν αλλάζει, το φορτίο όμως αλλάζει. Έρχεται μια στιγμή που δεν θυμάσαι πια πόσο ελαφρύ ήταν παλιότερα. Μερικές φορές κάνεις τα πάντα για να προσποιηθείς ότι δεν υπάρχει. Άλλοτε πάλι πρέπει απλώς να το αφήσεις να πέσει.»

«Το κεφάλι μου γεμίζει ήλιο [χημικό στοιχείο]. Χάνω τη συγκέντρωσή μου. Έχω να πάρω μια ασήμαντη απόφαση, να απαντήσω μια απλή ερώτηση, όμως το μυαλό μου δεν με αφήνει. Είναι σαν να διασταυρώνονται μεμιάς χιλιάδες κυκλώματα.»

«Φοβόμουν να κοιμηθώ. Ένιωθα ωμό πανικό όταν βρισκόμουν στο σκοτάδι. Δεν ήταν το απόλυτο σκοτάδι που με τρόμαζε αλλά η αχτίδα φωτός που δημιουργούσε μια σκιά, μια τρομακτική σκιά.»

«Μου λένε συνεχώς να ανασάνω. Νιώθω το στήθος μου να κινείται πάνω και κάτω. Πάνω και κάτω. Πάνω και κάτω. Γιατί όμως νιώθω ότι πνίγομαι; Βάζω το χέρι μου κάτω από τη μύτη να βεβαιωθώ ότι βγαίνει αέρας. Και πάλι όμως δεν μπορώ να ανασάνω.»

«Ένα αίσθημα μουδιάσματος. Πόσο οξύμωρο, πόσο ταιριαστό. Μπορείς πράγματι να νιώσεις το μούδιασμα; Ή είναι η αδυναμία να νιώσεις κάτι; Μήπως το έχω συνηθίσει τόσο που το εξισώνω με συναίσθημα;»

«Αιχμάλωτη του ίδιου του μυαλού μου. Υποκινητής των σκέψεών μου. Όσο περισσότερο σκέφτομαι, τόσο χειρότερο γίνεται. Όσο λιγότερο σκέφτομαι, τόσο χειρότερο γίνεται. Ανάσανε, μόνο ανάσανε. Αφέσου. Θα περάσει σύντομα.»

«Είναι σαν να κολυμπάς και να θες να ακουμπήσεις τις πατούσες σου στο βυθό, όμως το νερό είναι πιο βαθύ απ' όσο νόμιζες. Τα πόδια δεν ακουμπούν κάτω και η καρδιά σου σταματά για μια στιγμή.»

«Πληγές τόσο βαθιές που νομίζεις πως ποτέ δεν θα επουλωθούν. Πόνος τόσο πραγματικός, σχεδόν αβάσταχτος. Έχω γίνει αυτή η πληγή. Το μόνο που ξέρω είναι αυτός ο ίδιος πόνος. Κοφτή ανάσα, βλέμμα κενό, χέρια που τρέμουν. Πονά τόσο πολύ, γιατί να το αφήσω να συνεχίσει; Εκτός... εκτός κι αν μόνο αυτό ξέρεις.»

«Φοβάμαι να ζήσω και φοβάμαι να πεθάνω. Τι τρόπος κι αυτός για να υπάρχεις.»

«Όσο κι αν αντιστέκομαι, θα είναι πάντα εδώ, έτοιμο να με πιάσει, να με καλύψει, να καταρρεύσει μαζί με μένα. Κάθε μέρα το παλεύω. 'Δεν μου κάνεις καλό και ποτέ δεν θα μου κάνεις καλό'. Είναι όμως πάντα εκεί και με περιμένει όταν ξυπνάω και προσμένει να με πιάσει όταν κοιμάμαι. Μου στερεί την ανάσα. Με αφήνει χωρίς φωνή.»

«Φτιάχτηκες για μένα από μένα. Φτιάχτηκες για την απομόνωσή μου, από δηλητηριώδη άμυνα. Φτιάχτηκες από φόβο και ψέματα. Φόβο για υποσχέσεις χωρίς ανταπόκριση και χαμένη εμπιστοσύνη που σπάνια δόθηκε. Δίνεις σχήμα σε όλη τη ζωή μου. Όλο και πιο δυνατό.»

«Κατάθλιψη είναι να μη νιώθεις τίποτα. Άγχος είναι να νιώθεις πάρα πολλά. Το να βιώνεις και τα δύο είναι ένας μόνιμος πόλεμος με το ίδιο το μυαλό σου. Το να βιώνεις και τα δύο σημαίνει πως ποτέ δεν νικάς.»

Διαβάστε επίσης:

Τεστ άγχους
Διπολική vs. μεταιχμιακή διαταραχή: Σε ποια σημεία διαφέρουν
Το ψυχολογικό πείραμα της συμμόρφωσης: Εσείς τι θα απαντούσατε;

© 2014-2024 Onmed.gr - All rights reserved