ΥΓΕΙΑ

Δείτε με ποιόν τρόπο το στρες επηρεάζει κάθε σύστημα του οργανισμού μας

Ο καθένας αισθάνεται τις επιπτώσεις του στρες στον οργανισμό του από καιρό σε καιρό. Το στρες είναι μια φυσική αντίδραση του οργανισμού σε κάποιο ερέθισμα. Δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό.

Όπως όλα τα ζώα, έτσι και ο άνθρωπος έχει μια συγκεκριμένη αντίδραση στο στρες, η οποία μπορεί να είναι και σωτήρια. Όμως, το χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσει τόσο σωματική όσο και ψυχική βλάβη.

Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις διαφορετικοί τύποι στρες:

-Στρες ρουτίνας, που σχετίζεται με τις πιέσεις της εργασίας, της οικογένειας, και άλλες καθημερινές ευθύνες

-Το στρες που επιφέρει μια ξαφνική αρνητική μεταβολή, όπως η απώλεια εργασίας, το διαζύγιο, ή μια ασθένεια

-Τραυματικό στρες, το οποίο συμβαίνει όταν βρίσκεστε σε κίνδυνο να πάθετε σοβαρή σωματική βλάβη ή να σκοτωθείτε (π.χ. ένα μεγάλο ατύχημα, πόλεμος, μια φυσική καταστροφή κλπ). Αυτό το είδος του στρες μπορεί να προκαλέσει την διαταραχή του μετα-τραυματικού στρες (PTSD).

Διαφορετικοί άνθρωποι μπορεί να αισθάνονται το στρες με διαφορετικούς τρόπους. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν συμπτώματα στο πεπτικό σύστημα. Άλλοι μπορεί να έχουν πονοκεφάλους, αϋπνία, καταθλιπτική διάθεση, οργή, και ευερεθιστότητα. Οι άνθρωποι με χρόνιο στρες έχουν πιο συχνές και σοβαρές ιογενείς λοιμώξεις, όπως η γρίπη ή κρυολόγημα.

Μερικοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν το στρες πιο αποτελεσματικά από ό,τι άλλοι. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε τα όριά σας, έτσι ώστε να μπορείτε να αποφύγετε τις σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία.

Οι δρ Amit Sood, διευθυντής στο τμήμα Complementary and Integrative Medicine της κλινικής Mayo και δρ David Spiegel, διευθυντής του Κέντρου Στρες και Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Στάνφορντ, εξηγούν τι ακριβώς συμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα όταν είμαστε σε κατάσταση στρες:

Επινεφρίδιοι αδένες

Μόλις η αμυγδαλή στον εγκέφαλο εντοπίσει την "απειλή" (δηλαδή αναγνωρίσει τον στρεσογόνο παράγοντα), ενεργοποιεί ένα άλλο μέρος του εγκεφάλου που ονομάζεται υποθάλαμος, ο οποίος με τη σειρά του απελευθερώνει χημικές ουσίες που κάνουν την υπόφυση -έναν μικρό αδένα κοντά στον εγκέφαλο- να αντιδράσει. Η υπόφυσ, στη συνέχεια δίνει εντολή στα επινεφρίδια, που βρίσκονται πάνω από τα νεφρά, να εκκρίνουν στεροειδείς ουσίες (συμπεριλαμβανομένης της κορτιζόλης, της "ορμόνης του στρες") και αδρεναλίνη για να τροφοδοτηθεί το συμπαθητικό νευρικό σύστημα και να κινητοποιήσει τα σάκχαρα από τα διάφορα μέρη του σώματος, ώστε να δώσουν περισσότερη ενέργεια στο σώμα.

Συκώτι

Η κορτιζόλη απελευθερώνεται από τους επινεφρίδιους αδένες κυρίως για να αυξήσει τα επίπεδα της γλυκόζης και να γεμίσει άμεσα με ενέργεια το σώμα. Η γλυκόζη εκκρίνεται από το ήπαρ.

Πνεύμονες

Το σώμα χρειάζεται περισσότερο οξυγόνο για να αντιμετωπίσει τον "κίνδυνο", και αυτό μπορεί να σας κάνει να αρχίσετε να αναπνέετε πιο γρήγορα. Και προκειμένου να αναπνεύσετε πιο γρήγορα, παίρνετε ρηχές, κοντές ανάσες. Προτού να το καταλάβετε, έχετε δυσκολία στην αναπνοή και, σε σοβαρές περιπτώσεις, ίσως ακόμη και δύσπνοια. Το άγχος αυξάνει επίσης τη φλεγμονή, η οποία μπορεί να προκαλέσει κρίσεις άσθματος.

Δέρμα

Καθώς ο οργανισμός ξεκινάει την "μάχη" με την στρεσογόνο αιτία η ροή του αίματος καθοδηγείται προς τους μυς και φεύγει από το δέρμα. Αυτή η ανακατανομή της ροής του αίματος, ανάλογα με το άτομο, μπορεί είτε να σας κάνει να φαίνεστε πιο χλωμοί ή πιο "κοκκινωποί" (το αυτόνομο νευρικό σύστημα μπορεί να ελέγξει το μέγεθος των μικρών αρτηριών στο δέρμα, προκαλώντας κοκκίνισμα). Αυτή η αντίδραση είναι χρήσιμη -ειδικά όταν παλαιότερα το σώμα την είχε πραγματική ανάγκη- αλλά όταν αυτό συμβαίνει εξαιτίας ενός μικρού στρεσογόνου παράγοντα, μπορεί πραγματικά να κάνει το δέρμα να "γεράσει" γρηγορότερα. Μπορεί επίσης να αρχίσει εφίδρωση, καθώς το σώμα σας θέλει να δροσιστείτε σε περίπτωση που χρειαστεί να αρχίσετε να τρέχετε (για να ξεφύγετε από τον "κίνδυνο"). Επίσης, το στρες μπορεί να επιδεινώσει ορισμένες παθήσεις του δέρματος, όπως η ψωρίαση ή τα εξανθήματα. Και η κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες, αυξάνει την παραγωγή σμήγματος και μπορεί να προκαλέσει έξαρση της ακμής. Σε κάποιους ανθρώπους, το στρες προκαλεί απελευθέρωση ισταμίνης στο σώμα, η οποία μπορεί στη συνέχεια να προκαλέσει μία φλεγμονώδη αντίδραση που εκδηλώνεται με τη μορφή εξανθημάτων.

Εντερικό σύστημα

Τα έντερα είναι σαν ένας δεύτερος εγκέφαλος, γεμάτα με νευρικά κύτταρα. Σε στιγμές μεγάλου στρες, η γαστρεντερική λειτουργία μειώνεται, έτσι ώστε η ενέργεια του σώματος να εστιαστεί στην αντιμετώπιση του "κινδύνου". Αυτό καθυστερεί την πέψη των τροφών, το οποίο σημαίνει ότι το σώμα δεν επεξεργάζεται σωστά το φαγητό, γεγονός που απορυθμίζει τη δραστηριότητα του εντέρου σας. Και όταν οι άνθρωποι έχουν χρόνιο στρες, μπορεί να επηρεάσουν την κινητικότητα του γαστρεντερικού συστήματος, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε δυσκοιλιότητα, διάρροια, δυσπεψία, παλινδρόμηση ή φούσκωμα.

Αύξηση σωματικού βάρους

Υπάρχουν πολλοί περίπλοκοι παράγοντες που μπορεί να σας κάνουν να νιώσετε έντονη πείνα κατά περιόδους αυξημένου στρες. Μεταξύ αυτών, είναι η επιθυμία για σοκολάτα ή υδατάνθρακες, τα οποία θα προκαλέσουν την απελευθέρωση σεροτονίνης, μιας ουσίας που βελτιώνει άμεσα την ψυχική διάθεση του ατόμου. Επίσης, τα αυξημένα επίπεδα της ορμόνης του στρες (κορτιζόλης) έχουν συνδεθεί με την μεγαλύτερη αποθήκευση κοιλιακού λίπους.

Καρδιά

Με την ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, η καρδιά αρχίζει να αντλεί το αίμα πιο γρήγορα στο υπόλοιπο σώμα. Αρχικά οι αλλαγές είναι λειτουργικές και αναστρέψιμες. Αλλά το χρόνιο στρες φέρνει αλλαγές που είναι διαρθρωτικές και μη αναστρέψιμες. Αν έχετε χρόνιο στρες, το σώμα σας αρχίσει να νομίζει ότι πρέπει να διατηρεί συνεχώς σε υψηλά επίπεδα την πίεση του αίματος και οι μυς της καρδιάς μπορεί να αυξηθούν με άσχημα αποτελέσματα. Το χρόνιο στρες έχει συνδεθεί με τον αυξημένο κίνδυνο καρδιακής νόσου, καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Ανοσοποιητικό σύστημα

Επειδή το σώμα στέλνει "πόρους" (ενέργεια, αίμα κλπ) στα συστήματα που απαιτούνται για την άμεση επιβίωση (σε κατάσταση στρες), το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να χάσει την ισχύ του προσωρινά. Και αυτό όχι μόνο σας κάνει να ευπαθείς σε ιούς, αλλά μπορεί επίσης να ενεργοποιήσει υφιστάμενους ιούς που βρίσκονται σε κατάσταση "αδράνειας". Το στρες μπορεί να αυξήσει τη φλεγμονή, η οποία με τη σειρά της επιδεινώνει ασθενικές καταστάσεις, όπως το άσθμα, η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου και η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Αυτή η φλεγμονώδης αντίδραση σημαίνει επίσης ότι το σώμα είναι λιγότερο ικανό να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις, καθιστώντας τα συμπτώματα χειρότερα.

Λίμπιντο

Η αντίδραση στο στρες είναι φυσικού χαρακτήρα, και όταν είμαστε στρεσαρισμένοι, το σεξ είναι η λιγότερο σημαντική προτεραιότητα του οργανισμού. Το στρες ενεργοποιεί το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (αύξηση του καρδιακού ρυθμού και της αρτηριακής πίεσης), ενώ καταστέλλει το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα που εμπλέκεται στη σεξουαλική διέγερση.

Διαβάστε επίσης:

Επιχείλιος έρπης: Η άγνωστη σχέση του με το στρες

"Ένοχο" το στρες (και) στην απώλεια βραχυπρόθεσμης μνήμης

Στρες: Η επίδρασή του στο σπέρμα και την γονιμότητα

© 2014-2024 Onmed.gr - All rights reserved