Δηλώσεις Βαρουφάκη περί χρήσης ecstasy - Απάντηση από τον Εθνικό Συντονιστή για τις Εξαρτήσεις
Αθανάσιος Θεοχάρης: «Κανονικότητα ή συνενοχή; Όταν η χαλαρότητα στις δημόσιες τοποθετήσεις για την χρήση ουσιών γίνεται πρόσκληση σε σοβαρό κίνδυνο για την υγεία»
Την αντίδραση του Εθνικού Συντονιστή για τις Εξαρτήσεις στην Ελλάδα και Πρόεδρο ΔΣ του Εθνικού Οργανισμού Πρόληψης και Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ), Αθανάσιου Θεοχάρη προκάλεσε η δημόσια τοποθέτηση του Γιάνη Βαρουφάκη, σχετικά με χρήση ουσιών.
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών μίλησε για προσωπικές εμπειρίες του με ναρκωτικά σε podcast. Συγκεκριμένα, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο κ. Βαρουφάκης είπε μεταξύ άλλων: «Έχω πάρει ecstasy μια φορά και ήταν μια καταπληκτική εμπειρία, μέχρι τη μεθεπόμενη μέρα. Είχα μια ημικρανία απίστευτη, δεν ξέρω τι μου είχαν δώσει, ήταν στο Σίδνεϊ και θυμάμαι ότι ήταν πολύ σπουδαία στιγμή, το 1989. Θυμάμαι να χορεύω 15-16 ώρες σαν να μην τρέχει τίποτα, αλλά υπέφερα μια εβδομάδα μετά και δεν ξαναπήρα».
Θέτοντας το ερώτημα «κανονικότητα ή συνενοχή», ο κ. Θεοχάρης υποστηρίζει πως «οι προσωπικές αναφορές σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε σχέση με μέσα επικοινωνίας για την χρήση, την εξάρτηση, από την δοκιμή ως την εξαρτητική συμπεριφορά δεν διαφέρουν. Έχουν ακριβώς την ίδια δυναμική και την ίδια δυνητικά επιρροή, όπου και αν αυτή πραγματοποιείται. Πρέπει να έχουμε κατά νου την σοβαρότητα τέτοιων αναφορών ως προς το πώς μπορεί να επηρεάσουν ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες, και ειδικά τους νέους».
«Δεν υπάρχει "αθώα" χρήση»
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΕΟΠΑΕ, «η χρήση ουσιών δεν είναι θέμα μαγκιάς ή επίδειξης, δεν είναι θέμα influence, ούτε επειδή μπορεί να ήταν για κάποιον "θετική" εμπειρία-κατά τα δικά του κριτήρια, όπου δεν ξέρουμε υπό ποιες συνθήκες (προστατευμένο περιβάλλον ή μη) πραγματοποιήθηκε η χρήση ουσιών- να κανονικοποιούμε την χρήση. Ακόμη και όταν οι αναφορές γίνονται ως προσωπικές εμπειρίες σε σχέση με την χρήση ουσιών φέρουν μεγάλη βαρύτητα και ευθύνη.
»Το αποτύπωμα που μπορεί να αφήσουν στο κοινό που τις διαβάζει ή παρακολουθεί, και ιδίως στους νέους, είναι τουλάχιστον άσκοπο, ανώφελο και αλυσιτελές, και μπορεί να έχει τρομακτικές συνέπειες. Οφείλουμε να αναγνωρίζουμε την ευθύνη των λόγων μας, όταν η πρώτη δοκιμή ή χρήση "ελαφριών" ουσιών παρουσιάζεται ως κάτι απολύτως φυσιολογικό και απενοχοποιείται δημόσια, ακόμη και ενώπιον εφήβων. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα ανησυχητική συνθήκη. Ειδικά για τους εφήβους και τους νέους, στους οποίους η ανάπτυξη του μετωπιαίου φλοιού βρίσκεται ακόμη σε πλήρη εξέλιξη, οφείλουμε να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί. Συχνά έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με ουσίες —την κάνναβη, το αλκοόλ ή άλλες εξαρτησιογόνες πρακτικές— υπό την "ασφαλή" ομπρέλα της "θετικής εμπειρίας" ή της "χαλάρωσης", όπως αυτές παρουσιάζονται μέσα από δημόσιες αναφορές. Με τέτοιες δημόσιες τοποθετήσεις εδραιώνεται η λανθασμένη αντίληψη περί "αθώας" χρήσης και δημιουργούνται στρεβλά και μη υγιή πρότυπα» τονίζει.
«Επικίνδυνη σύγχυση»
Ο κ. Θεοχάρης επιπλέον, επισημαίνει μία ακόμη πλευρά του προβλήματος, που έχει να κάνει με την «κουλτούρα της αποδοχής» και την παραπληροφόρηση γύρω από τις ουσίες και την κάνναβη, οι οποίες δημιουργούν «μια επικίνδυνη σύγχυση, ειδικά ανάμεσα στους νέους, ακόμη και σε πρόσφατα παραδείγματα στη χώρα μας, με πολλά από αυτά να έχουν καταλήξει στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών των νοσοκομείων. Πολλοί νέοι, ιδίως, θεωρούν τη χρήση της ως αθώα συνήθεια. Όμως οι συνέπειες μπορεί να είναι μεγάλες και σημαντικές.
»Οι συνέπειες αυτές μπορεί να αφορούν σε σημαντικές λειτουργίες του οργανισμού και να φτάσουν και να διαταράξουν μηχανισμούς που ρυθμίζουν την ομαλή νευρολογική ανάπτυξη, με μακροχρόνιες επιδράσεις, και να οδηγήσουν στην εξασθένηση της μνήμης, της προσοχής και της συγκέντρωσης. Η χρήση ουσιών μπορεί να οδηγήσει σε πτώση επιδόσεων, σε δυσκολία στην αντιμετώπιση προκλήσεων και σε περιορισμένη ικανότητα λήψης κρίσιμων αποφάσεων, ακόμη και σε έκπτωση των πνευματικών ικανοτήτων, αλλά και απώλεια κινήτρου για τη ζωή, έντονη απάθεια και κοινωνική απομόνωση. Υπάρχει φυσικά και ο κίνδυνος ανάπτυξης ψυχικών διαταραχών, όπως ψύχωση και σχιζοφρένεια, ενώ συνδέεται με κατάθλιψη και αυτοκτονικό ιδεασμό».
Τέλος, ο κ. Θεοχάρης τονίζει ότι «η πρόληψη απαιτεί απομυθοποίηση, πληροφόρηση, γνώση, σαφή όρια, -ιδίως για ανήλικους- και ενημέρωση για τα σημάδια κινδύνου».
