ΥΓΕΙΑ Α-Ω

ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ: Επειγόντως Διαβητολογικά Ιατρεία στο ΕΣΥ & Ιατρεία διαβητικού ποδιού

ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ: Επειγόντως Διαβητολογικά Ιατρεία στο ΕΣΥ & Ιατρεία διαβητικού ποδιού

Στην ίδρυση διαβητολογικών Ιατρείων στο ΕΣΥ, καθώς και Ιατρείων διαβητικού ποδιού, αφού το 80% των ακρωτηριασμών στην Ελλάδα οφείλεται στον σακχαρώδη διαβήτη αλλά και στην ανάγκη για δημιουργία ενός εθνικού δικτύου ενημέρωσης, αναφέρθηκαν οι διαβητικοί ασθενείς, σε συνέντευξη τύπου την Δευτέρα, την οποία οργάνωσε η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Διαβήτη.

Έχει χαρακτηριστεί μάστιγα της εποχής μας, σύγχρονη επιδημία, νόσος του δυτικού τρόπου ζωής και άλλα πολλά! Και είναι αλήθεια πως, αν και υπάρχουν αναφορές σε αυτόν εδώ και 3500 χρόνια, ο σακχαρώδης διαβήτης, ποτέ δεν ήταν τόσο επίκαιρος όσο σήμερα, καθώς τα στατιστικά στοιχεία για τους ανθρώπους που πάσχουν στη χώρα μας είναι συγκλονιστικά!

Στους 1.200.000 και πλέον ανέρχεται ο αριθμός των πασχόντων, σύμφωνα με τα στοιχεία που εξασφάλισε η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ από την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης. Αριθμός που ξεπερνά το 11% του πληθυσμού, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και ανατρέπει τα μέχρι σήμερα δεδομένα!

Με τα στοιχεία αυτά αποδεικνύεται έμπρακτα πως το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Διαβήτη, ημέρας που καθιερώθηκε το 1991 από την Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, για να αποτυπώσει τον προβληματισμό για την κλιμακούμενη συχνότητα εμφάνισης του διαβήτη και για να υπενθυμίζει πως για να ανακοπεί η εξάπλωση του θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα, δεν βρήκε αποδέκτες!

Σήμερα το πρόβλημα του Σ.Δ., 20 χρόνια μετά την ίδρυση της Ομοσπονδίας μας, είναι περισσότερο κατανοητό, τόσο από το γενικό πληθυσμό, όσο και από την πολιτική ηγεσία, χάρη στους αγώνες και τις προσπάθειες όλων μας, τονίστηκε σε συνέντευξη τύπου την Δευτέρα, από την Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία, οι εκπρόσωποι της οποίας, ανέφεραν ακόμη τα εξής:

Καταφέραμε πολλά και προσπαθούμε για ακόμα περισσότερα!
Η συνέχιση όμως αυτού του έργου, μέσα στους μνημονιακούς χρόνους που βιώνουμε, δεν είναι εύκολη.

Ο Διαβήτης βρίσκεται σε «κρίση» και χρειάζεται τώρα περισσότερο από ποτέ συστράτευση και ένταση των προσπαθειών για να περισώσουμε τα κεκτημένα από τη δίνη των μνημονίων.
Ο Σ.Δ., από μόνος του δεν αποτελεί εμπόδιο στη ζωή μας, αρκεί να έχουμε εκπαιδευτεί σωστά και να έχουμε ελεύθερη πρόσβαση στις κατάλληλες θεραπείες και τις σύγχρονες τεχνολογίες, για την αντιμετώπιση της χρόνιας πάθησης μας.

Πόση σημασία δίνουν όμως, εν καιρώ κρίσης, οι αρμόδιοι φορείς στην ανθρώπινη ζωή?
Πόση σημασία δίνει η Πολιτεία, όταν εισηγείται περικοπές στις παροχές υγείας για άμεση εξοικονόμηση χρημάτων, αδιαφορώντας , αν αυτό θα επιφέρει σε εμάς τους πάσχοντες επιπλοκές και αναπηρίες που θα υποβαθμίσουν το επίπεδο της υγείας μας και ταυτόχρονα θα πολλαπλασιάσουν μέσα στα επόμενα χρόνια το κόστος για το Σύστημα Υγείας?

bigstock 122059175

Η δυσχερής κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας, έχει επιβαρύνει πολλαπλά εμάς, τους ανθρώπους με διαβήτη, διότι αφενός έχουμε υποστεί την μείωση των αποδοχών μας, την ανεργία, την αύξηση των εισφορών και αφ΄ετέρου καλούμαστε να ανεχτούμε την μείωση των παροχών σε βάρος της υγείας μας.
Και σαφέστατα λέμε ΝΑΙ στην πάταξη της διαφθοράς, της υπερχρέωσης και της υπερκατανάλωσης, στηρίζουμε τις προσπάθειες για τη σωτηρία του Συστήματος Υγείας, αλλά ταυτόχρονα λέμε ΟΧΙ στις περικοπές των παροχών που θα επηρεάσουν την υγεία και την ποιότητα της ζωής μας.

Η ζωή με το διαβήτη είναι ένας διαρκής αγώνας. Ένας αγώνας σαν και αυτόν που δίνει η ίδια η ζωή, από τη γέννηση της, μέχρι το τέλος. Ένας αγώνας, που οι παρούσες συγκυρίες τον κάνουν δυσκολότερο και κάποιες φορές χωρίς ευοίωνες προοπτικές.
Στην πραγματικότητα, με ή χωρίς οικονομική κρίση, ο καθένας από εμάς, χρειάζεται μια ομάδα ανθρώπων, όπως γιατρούς, νοσηλευτές, εκπαιδευτές και ταυτόχρονα φάρμακα, τεχνολογίες και δεξιότητες για να καταφέρει να ρυθμίσει αποτελεσματικά την πάθηση του.

Πρέπει να γίνει αντιληπτό σε όλους ότι μπορούμε να έχουμε μια ζωή με ποιότητα και ότι δικαιούμαστε να τη ζήσουμε με αξιοπρέπεια.

Ας είμαστε λοιπόν ξεκάθαροι: Δεν μπορούμε να μιλάμε για ποιότητα ζωής των ανθρώπων με διαβήτη, χωρίς επιπλοκές, όταν υπάρχει έλλειψη ενός εθνικού δικτύου ενημέρωσης, όταν υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις στο εθνικό σύστημα υγείας στη χώρα μας. Θα πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό από την Πολιτεία ότι δεν είναι υπερβολή να ζητάμε την ίδρυση διαβητολογικών ιατρείων και κέντρων σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας μας και ιδιαίτερα στην περιφέρεια, όπου υπάρχει μεγάλη ανισοκατανομή υπηρεσιών. Επίσης δεν είναι υπερβολή να ζητάμε την πλήρη στελέχωση των υπαρχόντων Διαβητολογικών κέντρων με όλες τις ειδικότητες που άπτονται του διαβήτη. Δεν είναι ακόμα υπερβολή να ζητάμε την ίδρυση ιατρείων διαβητικού ποδιού, όταν το 80% των ακρωτηριασμών στην Ελλάδα οφείλονται στο Σ.Δ.

Δεν είναι επίσης υπερβολή να διεκδικούμε την πλήρη ασφαλιστική κάλυψη των φαρμάκων και των αναλωσίμων υλικών και να ζητάμε να μην υπάρχουν διαφοροποιήσεις, ώστε τα άτομα με διαβήτη να έχουν σωστή ρύθμιση και αυτοέλεγχο. Παράδειγμα διαφοροποίησης αποτελεί και η ινσουλίνη, για την οποία οι ινσουλινοθεραπευόμενοι τύπου 2 συνάνθρωποι μας καταβάλλουν συμμετοχή της τάξης του 10%, σε αντίθεση με τους πάσχοντες του τύπου 1, που έχουν μηδενική συμμετοχή. Πάσχοντες δύο ταχυτήτων δηλαδή!

Ακόμα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη που έχασαν την εργασία τους και έχουν μείνει χωρίς ασφάλιση, δυσκολεύονται να προμηθευτούν τα απαραίτητα για τη ρύθμιση τους αναλώσιμα από τα φαρμακεία των δημόσιων νοσοκομείων λόγω ελλείψεων που παρατηρούνται, εξαιτίας της ελλιπούς χρηματοδότησης. Επίσης, παρατηρείται τον τελευταίο καιρό και το φαινόμενο τα φαρμακεία κάποιων κρατικών νοσοκομείων ανά την Ελλάδα να μην δίνουν καθόλου αναλώσιμα σε ανασφάλιστους και να τους παραπέμπουν στα ιδιωτικά φαρμακεία, παρά το γεγονός ότι με εγκύκλιό του το Υπουργείο Υγείας έχει δώσει σαφείς διευκρινίσεις.

Επιπλέον πληθώρα προβλημάτων σε όλους τους ανθρώπους με Σ.Δ δημιουργεί η καθυστέρηση έκδοσης σε ΦΕΚ της απόφασης της επιστημονικής επιτροπής του υπουργείου εργασίας για την ένταξη του Σ.Δ. στη λίστα των μη αναστρέψιμων παθήσεων και την παροχή του ποσοστού 50% εφόρου ζωής Το αποτέλεσμα της κατάστασης αυτής είναι να ταλαιπωρούνται και να επιβαρύνονται οικονομικά τα άτομα με διαβήτη, άνευ λόγου και αιτίας, θαρρείς πως ο διαβήτης θα ιαθεί μετά από 2 ή 3 χρόνια.

Ο αποκλεισμός των ατόμων με διαβήτη από τις ευεργετικές διατάξεις του νόμου 2643/98, που αφορά προσλήψεις των ατόμων με χρόνιες παθήσεις , είναι μια ακόμα συνέπεια της ολιγωρίας του υπουργείου Εργασίας. Ετσι σε προκήρυξη που έγινε τον Ιανουάριο του 2015, τα άτομα με διαβήτη δε είχαν καμιά τύχη!

Και η ταλαιπωρία των πασχόντων συνεχίζεται και καλά κρατεί και στα Κέντρα Πιστοποίησης αναπηρίας, όπου επικρατεί πραγματική σύγχυση! Άλλοτε τους ζητούνται εξετάσεις προηγούμενων δεκαετιών, άλλοτε εξετάσεις που δεν αποζημιώνονται κάποιες φορές ο χαρακτηρισμός του τύπου του διαβήτη είναι αίνιγμα!

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, εκπροσωπώντας την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων με Σ.Δ., μέσα από τις εικοσαετείς δράσεις και αγώνες της, έδωσε και θα συνεχίσει να δίνει αγωνιστική απάντηση στις πολιτικές της απαξίωσης και των περικοπών.

Γι’ αυτό θα πρέπει να συστρατευτούμε όλοι, κατέληξαν οι ασθενείς με διαβήτη, πάσχοντες, επιστήμονες και φορείς της κοινωνίας ενάντια σε εκείνους μου βλάπτουν με πράξεις και παραλείψεις την υγεία μας.
Κανείς μας δεν πρέπει να εφησυχάζει, γιατί όπως έλεγε ο Αινστάιν:
‘’Ο κόσμος είναι ένας επικίνδυνος τόπος για να ζει κανείς. Όχι επειδή υπάρχουν κακοί άνθρωποι, αλλά επειδή υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν τίποτα γι΄αυτόν!’’

BEST OF NETWORK

PlusQueen