Μηνιγγίωμα: Ο πιο συχνός όγκος εγκεφάλου που συχνά ανακαλύπτεται τυχαία

Τα μηνιγγιώματα αποτελούν τον πιο συχνό πρωτοπαθή όγκο του εγκεφάλου, καλύπτοντας περίπου το 30% των περιστατικών. Συχνά ανακαλύπτονται τυχαία, κατά τη διερεύνηση άσχετων προβλημάτων.

«Τα μηνιγγιώματα είναι συνήθως καλοήθεις όγκοι του εγκεφάλου, που αναπτύσσονται από τις μήνιγγες, τις μεμβράνες που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Πολλά παραμένουν ασυμπτωματικά και απλώς παρακολουθούνται, ενώ άλλα μπορεί να μεγαλώσουν και να προκαλέσουν νευρολογικές διαταραχές, απαιτώντας πιο ενεργή θεραπευτική παρέμβαση», αναφέρει ο Διευθυντής Νευροχειρουργός Παντελής Σταυρινού, Επ. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας της Γερμανίας.

Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέγεθος και τη θέση του όγκου και μπορεί να περιλαμβάνουν:

• πονοκεφάλους
• διαταραχές όρασης
• δυσκολίες μνήμης
• αδυναμία σε άκρα
• κρίσεις (σπασμούς).

Με αφορμή «ταξίδι» μιας ασθενούς με μηνιγγίωμα, ο νευροχειρουργός κ. Σταυρινός εξηγεί τα δεδομένα για τις θεραπευτικές επιλογές του μηνιγγιώματος.

Ένας απλός πονοκέφαλος, το πρώτο σημάδι

Η κυρία Αθηνά είναι μια γυναίκα που αντιμετώπισε τη διάγνωση μηνιγγιώματος με δύναμη, ηρεμία και αποφασιστικότητα.

«Πριν από μερικά χρόνια, πήγα στον γιατρό επειδή είχα παράξενους πονοκεφάλους και μερικές φορές ζαλάδες», θυμάται η κυρία Αθηνά. «Δεν ήταν έντονα συμπτώματα, αλλά ήταν επίμονα και με έκαναν να ανησυχήσω».

Ο νευρολόγος τής συνέστησε μαγνητική τομογραφία (MRI). Η απεικόνιση έδειξε ένα μηνιγγίωμα κοντά στον μετωπιαίο λοβό, μια αρκετά συχνή εντόπιση για αυτούς τους όγκους.

Για την κυρία Αθηνά, οι πονοκέφαλοι και η ζάλη ήταν τα πρώτα, διακριτικά σημάδια.

Η συντηρητική προσέγγιση και η απρόσμενη αλλαγή

«Ο νευροχειρουργός μού εξήγησε ότι ο όγκος ήταν καλοήθης και σχετικά μικρός και δεν προκαλούσε σημαντικά προβλήματα, οπότε η επέμβαση δεν ήταν άμεσα απαραίτητη» λέει η κυρία Αθηνά. Προτάθηκε, έτσι, τακτική παρακολούθηση με μαγνητική τομογραφία.

Η συντηρητική αυτή τακτική, γνωστή ως «παρακολούθηση», είναι συνηθισμένη σε μικρά, ασυμπτωματικά μηνιγγιώματα. Στόχος είναι η παρακολούθηση της συμπεριφοράς του όγκου και η παρέμβαση μόνο αν υπάρξει αλλαγή.

Για δύο χρόνια, οι μαγνητικές τομογραφίες έδειχναν σταθερή εικόνα και η ζωή της κυρίας Αθηνάς συνέχισε κανονικά. Μέχρι που σε έναν επανέλεγχο σημειώθηκε αύξηση του όγκου. «Παρατήρησα ότι οι πονοκέφαλοι έγιναν πιο συχνοί και δυσκολευόμουν λίγο να συγκεντρωθώ. Τότε οι γιατροί μου είπαν ότι ήταν η στιγμή να συζητήσουμε για χειρουργείο».

Θεραπευτικές επιλογές για μηνιγγιώματα

Όταν ένα μηνιγγίωμα παρουσιάζει αύξηση ή προκαλεί συμπτώματα, οι βασικές θεραπευτικές επιλογές είναι:

• Χειρουργική Αφαίρεση (Κρανιοτομή): Η κύρια και συχνά οριστική θεραπεία, όταν ο όγκος είναι προσβάσιμος και μπορεί να αφαιρεθεί με ασφάλεια.
• Ακτινοθεραπεία: Όταν η πλήρης χειρουργική αφαίρεση δεν είναι εφικτή ή σε υποτροπές.
• Συνέχιση παρακολούθησης: Για μικρούς, σταθερούς και ασυμπτωματικούς όγκους.

Λόγω της θέσης του όγκου και της καλής γενικής υγείας της κυρίας Αθηνάς, η ιατρική της ομάδα πρότεινε χειρουργείο. Όπως συχνά συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, η επιλογή έμπειρου νευροχειρουργού, ιδιαίτερα σε ευαίσθητες περιοχές του εγκεφάλου, παίζει καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα.

«Φοβόμουν την ιδέα της επέμβασης στον εγκέφαλο», παραδέχεται η ίδια. «Όμως ο νευροχειρουργός μου, μου εξήγησε τα πάντα με σαφήνεια. Ένιωσα ότι βρισκόμουν σε απόλυτα έμπειρα χέρια». Η επέμβαση, μια κρανιοτομή, πραγματοποιήθηκε για την αφαίρεση του όγκου. Η αφαίρεση ήταν πλήρης και οι μετεγχειρητικές απεικονίσεις επιβεβαίωσαν ότι δεν υπήρξε υπολειπόμενος ιστός. «Η ανάρρωση ήταν πιο εύκολη από όσο περίμενα», λέει. «Έμεινα στο νοσοκομείο λίγες ημέρες και μέσα σε δύο εβδομάδες είχα επιστρέψει στην καθημερινότητά μου. Οι πονοκέφαλοι εξαφανίστηκαν και αισθάνθηκα ξανά ο εαυτός μου».

Η ζωή μετά το μηνιγγίωμα

Σήμερα, η κυρία Αθηνά, ζει χωρίς συμπτώματα. «Συνεχίζω τους τακτικούς ελέγχους, μια φορά το χρόνο, αλλά όλα είναι καθαρά. Είμαι ευγνώμων για τη φροντίδα που έλαβα και για το ότι άκουσα το σώμα μου όταν μου έδειχνε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά».

Η πορεία της, υπογραμμίζει τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης, της εξατομικευμένης θεραπευτικής προσέγγισης και της εξέλιξης των σύγχρονων νευροχειρουργικών τεχνικών για όγκους όπως τα μηνιγγιώματα. Δείχνει επίσης πόσο ουσιαστικό είναι να υπάρχει έμπειρη ομάδα και εξειδικευμένος νευροχειρουργός, ιδιαίτερα όταν οι ασθενείς αναζητούν τον καλύτερο δρόμο για ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία.