Γιατί χρειάζεται προσοχή όταν ροχαλίζουν τα παιδιά - Ωτορινολαρυγγολόγος εξηγεί τις επιπτώσεις

Νέα δεδομένα για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα του ροχαλητού στα παιδιά, φέρνει μια νέα, εκτενής ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Children. Οι ερευνητές εξέτασαν δεδομένα τριών δεκαετιών και κατέληξαν ότι η λύση δεν είναι «μία για όλους» αλλά εξατομικευμένη για κάθε παιδί.

Όπως εξηγεί ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, «το έντονο ροχαλητό και οι διακοπές της αναπνοής στον ύπνο μπορεί να κρύβουν το Σύνδρομο Αποφρακτικής Άπνοιας (OSAS), μιας πάθησης που επηρεάζει την ανάπτυξη, τη μάθηση και τη μετέπειτα υγεία του παιδιού».

«Για δεκαετίες, η κλασική αντιμετώπιση στο ροχαλητό ήταν σχεδόν αποκλειστικά η χειρουργική επέμβαση (αμυγδαλεκτομή και αδενοτομή – τα γνωστά "κρεατάκια". Παρόλο που αυτή παραμένει η πρώτη γραμμή άμυνας, η έρευνα δείχνει πλέον ότι για πολλά παιδιά η επέμβαση δεν αρκεί» προσθέτει.

Σύμφωνα με τη μελέτη, παιδιά με παχυσαρκία, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στο σχήμα του προσώπου ή άλλες συνυπάρχουσες παθήσεις, συχνά συνεχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα και μετά το χειρουργείο. Αυτό οδήγησε τους επιστήμονες σε μια νέα προσέγγιση, αξιοποιώντας μια «εργαλειοθήκη» επιλογών που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε παιδιού:

• Ορθοδοντικές παρεμβάσεις: Η χρήση ειδικών μηχανισμών για τη διεύρυνση της υπερώας (ουρανίσκου) μπορεί να «ανοίξει» τις αναπνευστικές οδούς, προσφέροντας μόνιμη ανακούφιση σε παιδιά με στενή γνάθο,
• Μυολειτουργική θεραπεία: Πρόκειται για ειδικές ασκήσεις των μυών του προσώπου και της γλώσσας. Όπως γυμνάζουμε το σώμα μας, έτσι μπορούμε να «εκπαιδεύσουμε» τους μύες του στόματος να κρατούν τον αεραγωγό ανοιχτό κατά τη διάρκεια του ύπνου,
• Φαρμακευτική υποστήριξη: Σε κάποιες περιπτώσεις, ρινικά σπρέι κορτικοστεροειδών ή συγκεκριμένα αντιαλλεργικά φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη φλεγμονή και να βελτιώσουν την αναπνοή χωρίς νυστέρι,
• Τεχνολογία αιχμής: Για σοβαρές περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες μεθόδους, υπάρχουν πλέον εξελιγμένες συσκευές (όπως ο διεγέρτης υπογλώσσιου νεύρου), που βοηθούν το σώμα να αναπνέει σωστά.

Η έλλειψη οξυγόνου στον εγκέφαλο κατά τον ύπνο μπορεί να οδηγήσει σε:

• Διαταραχές προσοχής και υπερκινητικότητα (που συχνά συγχέονται με ΔΕΠΥ),
• Κακή απόδοση στο σχολείο,
• Καρδιαγγειακά προβλήματα στην ενήλικη ζωή.

​«Αν το παιδί σας ροχαλίζει συστηματικά, αν παρατηρείτε ότι αναπνέει από το στόμα ή αν φαίνεται κουρασμένο και ευερέθιστο κατά τη διάρκεια της ημέρας, μην το αγνοείτε» τονίζει ο κ. Αρτόπουλος και καταλήγει: ​«Η σύγχρονη τάση, όπως υπογραμμίζει η μελέτη των 30 ετών, είναι η εξατομικευμένη φροντίδα. Συζητήστε με τον παιδίατρo και τον ωτορινολαρυγγολόγο σας. Κάθε παιδί είναι μοναδικό και πλέον έχουμε τα εργαλεία να του προσφέρουμε τον ήσυχο και υγιή ύπνο που δικαιούται».