Αποτελεσματικές σπιτικές θεραπείες και γιατροσόφια για την τροφική δηλητηρίαση
Η τροφική δηλητηρίαση είναι μια κοινή και, συχνά, οδυνηρή ασθένεια.
Προκαλείται από την κατανάλωση τροφίμων ή ποτών μολυσμένων με βακτήρια, ιούς, παράσιτα ή τοξίνες. Στους περισσότερους κατά τα άλλα υγιείς ενήλικες, συμπτώματα όπως ναυτία, έμετος, διάρροια, κράμπες στο στομάχι και κόπωση είναι συχνά συμπτώματα που βελτιώνονται από μόνα τους μέσα σε λίγες ημέρες.
Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία κατά τη διάρκεια τροφικής δηλητηρίασης είναι η υποστηρικτική φροντίδα: η βοήθεια προς το σώμα να αναρρώσει, αποφεύγοντας παράλληλα ενέργειες που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα.
Γιατί η υποστηρικτική φροντίδα είναι η κύρια θεραπεία
Σε αντίθεση με πολλές λοιμώξεις, οι περισσότερες περιπτώσεις τροφικής δηλητηρίασης δεν απαιτούν αντιβιοτικά ή ειδικά φάρμακα. Το σώμα συνήθως αντιμετωπίζει την λοίμωξη μόνο του. Η θεραπεία επομένως επικεντρώνεται στα εξής:
- Πρόληψη της αφυδάτωσης
- Ανάπαυση του πεπτικού συστήματος
- Μείωση της σοβαρότητας των συμπτωμάτων
- Αποφυγή επιπλοκών
Αν “καταπιέσετε” τα συμπτώματα ή αν φάτε κανονικά πολύ σύντομα μπορεί να παρατείνετε την ανάρρωσή σας.
Η ενυδάτωση είναι η κορυφαία προτεραιότητα
Ο έμετος και η διάρροια οδηγούν σε ταχεία απώλεια υγρών και ηλεκτρολυτών. Ακόμα και η ήπια αφυδάτωση μπορεί να επιδεινώσει τη ναυτία, την αδυναμία, τους πονοκεφάλους και τη ζάλη.
Στόχος είναι η σταδιακή αναπλήρωση των υγρών, αλλά όχι όλων μονομιάς. Μικρές, συχνές γουλιές είναι καλύτερα ανεκτές από τις μεγάλες ποσότητες.
Το νερό είναι χρήσιμο, αλλά τα υγρά που περιέχουν ηλεκτρολύτες είναι συχνά πιο αποτελεσματικά, ειδικά εάν υπάρχει διάρροια ή επαναλαμβανόμενος έμετος. Αυτά βοηθούν στην αποκατάσταση του νατρίου και του καλίου, τα οποία υποστηρίζουν την λειτουργία των μυών και των νεύρων.
Τα κρύα ή θερμοκρασία δωματίου υγρά είναι συνήθως πιο ευεργετικά για το στομάχι από τα ζεστά ροφήματα.
Πότε και πώς να αρχίσετε να τρώτε ξανά
Η κανονική σίτιση πρέπει να επανέρχεται μόνο όταν σταματήσει ο έμετος και το στομάχι μπορεί να κρατάει τα υγρά. Η όρεξη είναι λιγότερο σημαντική από την ανοχή σε αυτό το στάδιο.
Οι πρώτες τροφές πρέπει να είναι ήπιες, χαμηλές σε λιπαρά και εύπεπτες. Αυτές οι τροφές ασκούν ελάχιστη πίεση στο στομάχι και τα έντερα, παρέχοντας παράλληλα ήπια ενέργεια.
Οι συνήθεις επιλογές είναι φρυγανισμένο ψωμί, κράκερς, λευκό ρύζι, μπανάνες, μηλόσουπα και βραστές πατάτες. Αυτές οι τροφές μερικές φορές ομαδοποιούνται ως τροφές "τύπου BRAT" (Bananas-Rice-Applesauce-Toast).
Γιατί οι άγλυκες τροφές βοηθούν στην ανάρρωση
Μετά από τροφική δηλητηρίαση, το πεπτικό σύστημα έχει φλεγμονή και προσωρινά είναι λιγότερο αποτελεσματικό. Οι άγλυκες τροφές βοηθούν επειδή:
- Αδειάζουν γρήγορα το στομάχι
- Δεν διεγείρουν την υπερβολική παραγωγή οξέος
- Είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσουν ναυτία ή στομαχικές κράμπες
Τα λιπαρά, πικάντικα ή πολύ καρυκευμένα γεύματα απαιτούν περισσότερη πεπτική προσπάθεια και μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα.
Η ανάπαυση αποτελεί πρωτεύουσα και όχι δευτερεύουσα θεραπεία
Η κόπωση κατά τη διάρκεια τροφικής δηλητηρίασης δεν οφείλεται μόνο σε κακό ύπνο: αντανακλά την ανοσολογική απόκριση του σώματος και την απώλεια υγρών. Η ανάπαυση επιτρέπει την ανακατεύθυνση της ενέργειας προς την ανάρρωση.
Η προσπάθεια να επανέλθετε στις κανονικές σας δραστηριότητες πολύ γρήγορα μπορεί να αυξήσει τη ζάλη, να παρατείνει την αδυναμία και να καθυστερήσει την επούλωση.
Τζίντζερ και άλλα ήπια βοηθήματα
Το τζίντζερ έχει καθιερωμένες αντι-ναυτιακές επιδράσεις και μπορεί να βοηθήσει στην μείωση των στομαχικών διαταραχών, όταν λαμβάνεται σε μικρές ποσότητες, όπως τσάι τζίντζερ ή νερό με τζίντζερ. Το τσάι μέντας μπορεί επίσης να ανακουφίσει τις κράμπες σε ορισμένα άτομα, αν και η ανοχή ποικίλλει.
Αυτές οι θεραπείες είναι υποστηρικτικές, όχι θεραπευτικές, και δεν πρέπει ποτέ να αντικαθιστούν την ενυδάτωση.
Τι να αποφεύγετε κατά την ανάρρωση
Ορισμένα τρόφιμα και ποτά συνήθως επιδεινώνουν τα συμπτώματα κατά την ανάρρωση και θα πρέπει να αποφεύγονται μέχρι να ομαλοποιηθεί η πέψη:
- Αλκοόλ
- Καφές και άλλα ποτά με καφεΐνη
- Τηγανητά ή λιπαρά τρόφιμα
- Πικάντικα τρόφιμα
- Πολύ ζαχαρούχα τρόφιμα ή ποτά
Τα γαλακτοκομικά προϊόντα μπορεί επίσης να μην είναι ανεκτά για μικρό χρονικό διάστημα, ιδιαίτερα μετά από ιογενή ή βακτηριακή γαστρεντερίτιδα.
Πρέπει να πάρετε αντιδιαρροϊκά ή κατά της ναυτίας φάρμακα;
Τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν ορισμένα άτομα, αλλά δεν είναι πάντα κατάλληλα. Η επιβράδυνση της διάρροιας μπορεί μερικές φορές να καθυστερήσει την απομάκρυνση επιβλαβών οργανισμών. Αυτά τα φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή και να αποφεύγονται σε περιπτώσεις πυρετού ή αιματηρής διάρροιας, εκτός εάν σας το συστήσει γιατρός.
Τι να κάνετε όταν η φροντίδα στο σπίτι δεν είναι αρκετή
Θα πρέπει να αναζητηθεί επειγόντως ιατρική συμβουλή εάν τα συμπτώματα τροφικής δηλητηρίασης περιλαμβάνουν:
- Σημάδια αφυδάτωσης όπως ελάχιστη ούρηση, ξηροστομία και σύγχυση
- Υψηλό πυρετό
- Αιματηρά κόπρανα ή έμετο
- Σοβαρό ή επιδεινούμενο κοιλιακό άλγος
- Συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από μερικές ημέρες
Τα βρέφη, οι ηλικιωμένοι, οι έγκυες και τα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών και θα πρέπει να αναζητήσουν φροντίδα νωρίτερα.
Συχνές Ερωτήσεις
Είναι καλύτερο να νηστεύω ή να τρώω κατά τη διάρκεια τροφικής δηλητηρίασης;
Οι σύντομες περίοδοι νηστείας είναι συχνά χρήσιμες αρχικά, αλλά δεν πρέπει ποτέ να περιορίζετε τα υγρά (με αργή, σταδιακή, μικρές μερίδες λήψη).
Πόσο διαρκεί συνήθως μια τροφική δηλητηρίαση;
Οι περισσότερες περιπτώσεις βελτιώνονται εντός 1-3 ημερών, αν και η κόπωση μπορεί να διαρκέσει περισσότερο.
Μπορούν τα προβιοτικά να βοηθήσουν στην ανάρρωση;
Μπορεί να βοηθήσουν στην μείωση της διάρροιας σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά τα στοιχεία ποικίλλουν ανάλογα με το στέλεχος.
Είναι ασφαλής η αντιμετώπιση της τροφικής δηλητηρίασης στο σπίτι;
Ναι, σε ήπιες περιπτώσεις χωρίς προειδοποιητικά συμπτώματα, η φροντίδα στο σπίτι είναι συνήθως επαρκής.
Συμπέρασμα
Η αποτελεσματική θεραπεία στο σπίτι για την τροφική δηλητηρίαση επικεντρώνεται στην ενυδάτωση, την ξεκούραση και την ήπια επαναφορά της τροφής. Οι περισσότεροι αναρρώνουν πλήρως μόνο με υποστηρικτική φροντίδα, υπό την προϋπόθεση ότι “ακούν” το σώμα τους και αποφεύγουν να επισπεύσουν τη διαδικασία.
