Γιατί ο Brooklyn Beckham ξέσπασε κατά των γονιών του – Τα υγιή όρια σε ελεγκτικούς γονείς

Αν και η ανάρτηση ήταν μετρημένη και προσωπική και όχι αντιπαραθετική, πυροδότησε εκτεταμένη συζήτηση σχετικά με το πώς ακόμη και οι φαινομενικά στοργικοί γονείς μπορεί να δυσκολευτούν, όταν τα ενήλικα παιδιά αρχίζουν να διεκδικούν την ανεξαρτησία τους.

Σε αυτό το πλαίσιο η αντίδραση του Brooklyn Beckham αφορά λιγότερο το δράμα των διασημοτήτων και περισσότερο μια οικεία ψυχολογική ένταση σε κάθε οικογένεια: όταν η γονική εμπλοκή ξεπερνά τα όρια της υποστήριξης και φτάνει στον αποπνικτικό έλεγχο.

Photo 1/6

Photo 2/6

Photo 3/6

Photo 4/6

Photo 5/6

Photo 6/6

Υπερβολικά ελεγκτικοί γονείς στην ενηλικίωση των παιδιών

Η υπερβολικά ελεγκτική γονική μέριμνα δεν περιλαμβάνει απαραίτητα απροκάλυπτη χειραγώγηση ή εχθρότητα. Πιο συχνά, εμφανίζεται ως επίμονη παρέμβαση στις αποφάσεις ενός ενήλικου παιδιού (επιλογές σταδιοδρομίας, σχέσεων, οικονομικών ή ακόμα και καθημερινής ρουτίνας) πολύ μετά την ικανότητα του παιδιού να λειτουργεί ανεξάρτητα.

Ψυχολογικά, αυτό το μοτίβο συχνά έχει τις ρίζες του σε:

• Γονικό άγχος για την ασφάλεια, τη φήμη ή την «απώλεια» του παιδιού τους
• Δυσκολία προσαρμογής στην μετάβαση από τον γονέα-φροντιστή στον γονέα-σύμβουλο
• Συνένωση/σύμπτυξη ταυτότητας, όπου η αίσθηση σκοπού ενός γονέα είναι στενά συνδεδεμένη με τη ζωή του παιδιού

Αν και συνήθως είναι καλοπροαίρετη, αυτή η δυναμική μπορεί να υπονομεύσει την αυτονομία και την αυτοπεποίθηση ενός ενήλικου παιδιού με την πάροδο του χρόνου.

Γιατί ο υπερβολικός έλεγχος είναι επιβλαβής για την ψυχική υγεία των ενήλικων παιδιών

Η έρευνα στην αναπτυξιακή και κλινική ψυχολογία δείχνει σταθερά ότι η αυτονομία είναι μια βασική ψυχολογική ανάγκη στην ενήλικη ζωή. Όταν οι γονείς παραμένουν υπερβολικά κατευθυντικοί, τα ενήλικα παιδιά μπορεί να βιώσουν:

• Χρόνια ενοχή όταν κάνουν ανεξάρτητες επιλογές
• Αυξημένο άγχος γύρω από την λήψη αποφάσεων
• Δυσκολία στον καθορισμό ορίων σε άλλες σχέσεις
• Καθυστερημένο συναισθηματικό αποχωρισμό

Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να διαβρώσει την αυτοπεποίθηση και αυτοκυριαρχία του παιδιού και να αυξήσει την ευαλωτότητα στην κατάθλιψη, τα συμπτώματα που σχετίζονται με το άγχος και τη δυσαρέσκεια στις σχέσεις του.

Τα υγιή όρια δεν είναι ταυτόσημα της απόρριψης

Μια κοινή παρανόηση, ειδικά μεταξύ των γονέων, είναι ότι τα όρια ισοδυναμούν με συναισθηματική απόσταση ή έλλειψη αγάπης. Στην πραγματικότητα, τα υγιή όρια προστατεύουν τις σχέσεις διευκρινίζοντας τους επιμέρους ρόλους.

Στην ενήλικη ζωή, τα όρια συνήθως περιλαμβάνουν:

• Μετάβαση από την αναζήτηση άδειας στην ανταλλαγή πληροφοριών
• Αποδοχή διαφωνίας χωρίς τιμωρία ή απόσυρση
• Σεβασμό της ιδιωτικότητας, ακόμη και όταν η γονική ανησυχία είναι γνήσια
• Να επιτρέπεται στα ενήλικα παιδιά να βιώνουν τις φυσικές συνέπειες των δικών τους επιλογών

Από κλινική άποψη, τα όρια δεν αφορούν τον έλεγχο, αλλά τη διαφοροποίηση: τη διατήρηση της συναισθηματικής σύνδεσης χωρίς να θυσιάζεται η ατομικότητα.

Γιατί αυτή η μετάβαση είναι δύσκολη και για τους γονείς

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε, ότι αυτή η αλλαγή είναι ψυχολογικά δύσκολη και για τους γονείς. Το να αφήνεις ελεύθερο το παιδί συχνά προκαλεί:

• Φόβο για τα όσα το παιδί δεν γνωρίζει ακόμα για τη ζωή
• Άγχος για την μειωμένη επιρροή του γονέα στη ζωή του παιδιού
• Άλυτα ζητήματα προσκόλλησης

Οι υγιείς γονικές δυναμικές αναπροσαρμόζουν την εγγύτητα προς το παιδί, αντί να προσκολλώνται στην εξουσία του “είμαι ο γονιός σου και ξέρω καλύτερα”. Όταν οι γονείς μπορούν να ανεχθούν την φυσιολογική δυσφορία κατά τη διάρκεια αυτής της μετάβασης, οι σχέσεις με το παιδί τους συχνά γίνονται πιο σεβαστές, αυθεντικές και συναισθηματικά ισορροπημένες.

Τι μπορούν να κάνουν τα ενήλικα παιδιά όταν οι γονείς τους υπερβαίνουν τα όρια

Ο καθορισμός ορίων δεν απαιτεί αντιπαράθεση, ούτε… τελεσίγραφα. Οι προσεγγίσεις τεκμηριωμένες οικογενειακής θεραπείας δίνουν έμφαση στην:

• ήρεμη, συνεπή επικοινωνία και όχι στην συναισθηματική κλιμάκωση
• ανοιχτή ανάδειξη/συζήτηση ενοχλητικών συμπεριφορών αντί για αποσιώπηση και εκδικητικότητα
• ενίσχυση των ορίων μέσω δράσης, όχι επαναλαμβανόμενων επεξηγήσεων/ανάλυσης του τι είναι ενοχλητικό

Είναι σημαντικό γονείς και παιδιά να καταλάβουν, ότι τα όρια είναι πιο αποτελεσματικά όταν τηρούνται και όχι όταν τίθενται διαρκώς υπό αμφισβήτηση.

Συχνές Ερωτήσεις

Είναι η υπερβολική γονική μέριμνα το ίδιο με τη συναισθηματική κακοποίηση;

Όχι απαραίτητα. Ο υπερβολικός έλεγχος μπορεί να υπάρχει χωρίς κακόβουλη πρόθεση ή κακοποίηση, αλλά μπορεί να προκαλέσει ψυχολογική βλάβη όταν υπονομεύει την αυτονομία και τη συναισθηματική ανάπτυξη με την πάροδο του χρόνου.

Μπορούν τα ενήλικα παιδιά να θέσουν όρια χωρίς να βλάψουν τη σχέση με τους γονείς τους;

Ναι. Η έρευνα και η κλινική πρακτική δείχνουν ότι τα σαφή, σεβαστά όρια συχνά βελτιώνουν τις μακροπρόθεσμες σχέσεις, μειώνοντας τη δυσαρέσκεια και τη χρόνια σύγκρουση.

Γιατί ορισμένοι γονείς δυσκολεύονται περισσότερο να αφήσουν ελεύθερο το παιδί τους;

Αυτό συχνά συνδέεται με δικό τους άγχος, προβλήματα ταυτότητας ή πρότυπα προσκόλλησης παρά με τη συμπεριφορά του ενήλικου παιδιού. Η δυσκολία συνήθως αντανακλά την εσωτερική πάλη του γονέα, όχι μια αποτυχία του παιδιού.

Συμπέρασμα

Η ανάρτηση του Brooklyn Beckham βρήκε απήχηση στο ευρύ κοινό, επειδή ακουμπάει έναν κρυφό, κοινό αγώνα: την γονική πλοήγηση στην ανεξαρτησία του παιδιού, διατηρώντας παράλληλα την οικογενειακή σύνδεση. Η υπερβολική γονική μέριμνα στην ενήλικη ζωή σπάνια έχει κακές προθέσεις, αλλά χωρίς υγιή όρια, μπορεί να επιβαρύνει ακόμη και τις πιο στενές σχέσεις.

Όταν η αυτονομία και ο σεβασμός αντικαθιστούν τον έλεγχο, οι οικογένειες συχνά ανακαλύπτουν έναν πιο βιώσιμο και συναισθηματικά υγιή τρόπο να προχωρήσουν.

Πηγές:
bbc.com
thechelseapsychologyclinic.com
psychologytoday.com
mindbodygreen.com
apa.org