ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Τα ανεξίτηλα σημάδια της κρίσης: αύξηση 70% στις αυτοκτονίες

Τα ανεξίτηλα σημάδια της κρίσης: αύξηση 70% στις αυτοκτονίες
Αύξηση κατά 70% έχουν παρουσιάσει οι κλήσεις στη μία εθνική γραμμή βοήθειας για την αυτοκτονία, ενώ το ποσοστό αυτοκτονιών έχει αυξηθεί από 2,8 ανά 100.000 πληθυσμού το 2008 σε 5,2 το 2010!

Αύξηση κατά 70% έχουν παρουσιάσει οι κλήσεις στη μία εθνική γραμμή βοήθειας για την αυτοκτονία, ενώ το ποσοστό αυτοκτονιών έχει αυξηθεί από 2,8 ανά 100.000 πληθυσμού το 2008 σε 5,2 το 2010!

Ιδιαίτερα σημαντικό όμως είναι ότι 75% του πληθυσμού που εμφανίζουν κάποιου είδους ψυχοπαθολογία δεν λαμβάνουν κάποιου είδους θεραπεία για το πρόβλημα τους, ενώ για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση, φαίνεται ότι καταρρέει το οικοδόμημα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην χώρα.


Τα θλιβερά αυτά στοιχεία έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι η οικονομική κρίση που ταλανίζει εδώ και χρόνια την Ελλάδα, έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια της στους πολίτες της και στην ευαίσθητη και τρυφερή ομάδα που είναι τα παιδιά. Επιπλέον, αποτελεί ένα καμπανάκι για να μην πούμε καμπάνια, η οποία θα πρέπει να προβληματίσει ακόμη περισσότερο τους κυβερνώντες όταν μιλάνε με ύφος καρδιναλίων για την έξοδο της χώρας στις αγορές και την επικείμενη ανάπτυξη.

Σύμφωνα με την παρουσίαση  του κ. Δημ. Κ. Αναγνωστόπουλου, Αναπλ.Καθηγητή Παιδοψυχιατρικής και της Δρ. Ευγενίας Σουμάκη, Παιδοψυχίατρου, Επιστημονικής Διευθύντριας της Διαγνωστικής και Θεραπευτικής Μονάδας «Σπύρος Δοξιάδης», σε επιστημονικό συνέδριο με θέμα: «Η κατάσταση της ψυχιατρικής των παιδιών και των εφήβων στην Ελλάδα της «κρίσης», η πιο πρόσφατη εθνική επιδημιολογική έρευνα δείχνει υψηλή θετική συσχέτιση ανάμεσα στην εκδήλωση επιθυμίας θανάτου και την ανεργία, αλλά και την εμφάνιση σοβαρής ψυχοπαθολογίας και ανεργίας.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, 1 στους 6 Έλληνες ηλικίας 18-70 έχει αναπτύξει κλινικά σημαντική ψυχοπαθολογία και 1 στους 12 (600.000) σοβαρή ψυχοπαθολογία.

Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες οι τομείς της Παιδείας, της Υγείας και της Κοινωνικής Πρόνοιας, υφίστανται κατά προτεραιότητα τις αρνητικές συνέπειες. Όλα αυτά συμβάλλουν στην σημαντική αύξηση της ψυχιατρικής νοσηρότητας στο σύνολό της. Ιδιαίτερα έχει δειχθεί η σημαντική αύξηση της κατάθλιψης και των αποπειρών αυτοκτονίας και της αυτοκτονίας και η συσχέτιση τους με την ανεργία και την εργασιακή ανασφάλεια. Επίσης υπάρχει άμεση  συσχέτιση ανάμεσα στο πλούτο μιας χώρας με το επίπεδο της ψυχικής υγείας του πληθυσμού.


Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ


Αυτή τη χρονική περίοδο, τα συγκεκριμένα γεγονότα που η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει, προκαλούν κρίση σ’ ολόκληρη την οικογένεια άσχετα αν εκδηλώνεται σ’ ένα η περισσότερα μέλη της. Η κοινωνία λοιπόν βρίσκεται σε κρίση, και η οικογένεια ως φορέας της διαταραχής κατακλύζεται από αισθήματα  απόγνωσης και αβοήθητου.


Οι σχέσεις γονιών-παιδιών αναδιαμορφώνονται. Ο γονιός με αγχώδη διαταραχή αδυνατεί να απορροφήσει τα άγχη του παιδιού του, ο  καταθλιπτικός αδυνατεί να συνειδητοποιήσει τις αγωνίες του και να του μεταδώσει σταθερότητα και συναισθήματα φροντίδας με αποτέλεσμα να το οδηγεί σε σύγχυση ρόλων, σε ψυχικές αναστολές των αναγκών του, στην διαμόρφωση ενός «ψευδούς εαυτού».


Οι μεταβολές της κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης, οι πολιτισμικού χαρακτήρα ιδιαιτερότητες, η κατάργηση των θεσμών, η συνεχής διάψευση, η έλλειψη ορίων, η σύγχυση ρόλων και γενικά τα διάφορα οικογενειακά μυστικά, οι σοβαρές συγκρούσεις και η δυσαρμονία του γονεϊκού ζεύγους, είναι γνωστοί παράγοντες κινδύνου που φέρνουν το παιδί σε  μια κατάσταση είτε τραυματική λόγω της φύσης των ερεθισμάτων που δέχεται, είτε απώλειας του υποστηρικτικού ρόλου του οικογενειακού πλαισίου.


Αν πραγματικά μας ενδιαφέρει η έξοδος από την κρίση προς το συμφέρον της πατρίδας μας και των ανθρώπων της, τονίζουν οι επιστήμονες, τότε πρέπει να διεκδικήσουμε και να ακολουθήσουμε τον αντίθετο από τον εφαρμοζόμενο δρόμο των περικοπών των κοινωνικών δαπανών, που στη περίπτωση της Ελληνικής Ψυχιατρικής οδηγεί στη οριστική κατάρρευση του μεγαλύτερου μεταδικτατορικά δημοκρατικού εγχειρήματος στο χώρο μας, αυτό της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.


Καταλήγοντας η κυρία Σουμάκη αναφέρει ότι σε αυτή την δύσκολη περίοδο για του Έλληνες  στο ίδρυμα Δοξιάδη συνεχίζεται η προσπάθεια στήριξης των οικογενειών και των παιδιών. Οι επιστημονικοί συνεργάτες του Ιδρύματος θα προτείνουν τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης και θα καθοδηγήσουν στην επίλυση τους (www.doxiadis-unit.gr).

Διαβάστε αναλυτικά την μελέτη