ΥΓΕΙΑ Α-Ω

Οστεοπόρωση: 1 κάταγμα κάθε 30 δευτερόλεπτα στην Ευρώπη

Οστεοπόρωση: 1 κάταγμα κάθε 30 δευτερόλεπτα στην Ευρώπη
Κάθε 30 δευτερόλεπτα, συμβαίνει ένα κάταγμα που οφείλεται στην οστεοπόρωση - στην σιωπηλή αυτή νόσο όπως χαρακτηρίζεται- σε κάτοικο χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κάθε 30 δευτερόλεπτα, συμβαίνει ένα κάταγμα που οφείλεται στην οστεοπόρωση - στην σιωπηλή αυτή νόσο όπως χαρακτηρίζεται- σε κάτοικο χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το 41% των γυναικών άνω των 50 ετών πάσχει από οστεοπενία, ενώ το 15% των γυναικών 50-59 ετών πάσχει από οστεοπόρωση. Στην ηλικία των 50 ετών, 1 στις 3 γυναίκες και 1 στους 5 άνδρες θα υποστεί ένα οστεοπορωτικό κάταγμα στο υπόλοιπο της ζωής τους. Για τις γυναίκες αυτός ο κίνδυνος είναι υψηλότερος από ότι ο κίνδυνος των καρκίνων του μαστού, ωοθηκών και μήτρας μαζί, ενώ για τους άνδρες είναι αντίστοιχα πολύ υψηλότερος από τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτου.

Περίπου το 50% αυτών που έπαθαν ένα οστεοπορωτικό κάταγμα θα πάθουν άλλο ένα, με εκθετική αύξηση του κινδύνου για καθένα κάταγμα.

Τα παραπάνω τόνισε μεταξύ άλλων ο ενδοκρινολόγος κ. κων. Μαυρουδής τ. Συντονιστής Διευθυντής Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη & Μεταβολισμού ΓΝΑ ¨Ασκληπιείο Βούλας¨ σε συνέντευξη τύπου που οργάνωσε ο Σύλλογος Σκελετικής Υγείας Πεταλούδα. Παρόντες στην συνέντευξη τύπου επίσης, ήταν και οι κυρίες Μέμη Τσεκούρα, Πρόεδρος Συλλόγου Σκελετικής Υγείας, Πεταλούδα και Ειρήνη Δημητρακοπούλου ασθενής.

Είναι όμως σημαντικό το εύρημα, σύμφωνα με τους ομιλητές, ότι λιγότερο από το 1/3 των ασθενών με οστεοπορωτικό κάταγμα, το γνωρίζουν, εκτιμώνται και θεραπεύονται κατάλληλα και ακόμη σημαντικότερο είναι το γεγονός ότι πάρα πολλοί ασθενείς που υπέστησαν κάταγμα και νοσηλεύτηκαν – χειρουργήθηκαν σε Νοσοκομείο ΔΕΝ γνωρίζουν ότι αυτό οφείλεται στην οστεοπόρωση και ΔΕΝ υποβάλλονται στον απαραίτητο κλινικοεργαστηριακό έλεγχο και κατάλληλη θεραπεία για τη μείωση του κινδύνου μελλοντικών καταγμάτων. Κάταγμα συμβαίνει όταν η “βία” που ασκείται στο οστούν ξεπερνά την αντοχή του οστού. Συγκεκριμένα στην οστεοπόρωση, η δύναμη που ασκείται στο οστούν είναι πολύ μικρή, πχ πτώση στο δρόμο ή γλίστρημα μέσα στο σπίτι, αλλά και η αντοχή του οστού είναι ελαττωμένη, λόγω της οστεοπόρωσης.

Πρόληψη

Είναι γνωστό ότι η οστεοπόρωση είναι κυρίως πάθηση της τρίτης ηλικίας και προσβάλει και τα δύο φύλα, τα μέτρα όμως για τη πρόληψή της πρέπει να αρχίζουν από τη παιδική ηλικία. Όλοι πρέπει να παίρνουν ασβέστιο, βιταμίνη D, να μη καπνίζουν, να ασκούνται, ώστε να πετύχουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη Κορυφαία Οστική Πυκνότητα, να κάνουν δηλαδή κατά το δυνατόν γερά οστά γύρω στην ηλικία των 30 ετών, που ολοκληρώνεται το κτίσιμο του σκελετού μας, ώστε αυτός να έχει πολλές εφεδρείες για τα μετέπειτα χρόνια που τα οστά φθείρονται σταδιακά ή ταχέως σε ορισμένες παθολογικές καταστάσεις ή με τη λήψη φαρμάκων, όπως κορτιζόνη. Πρέπει να σημειωθεί ότι στα προφυλακτικά μέτρα για τα οστεοπορωτικά κατάγματα υπάγεται και η πρόληψη των πτώσεων, π.χ. όχι καλώδια στο σπίτι, όχι γυαλιστερά πατώματα (παρκέ), επαρκής φωτισμός κλπ.

Θεραπεία

Ο στόχος κάθε θεραπευτικής παρέμβασης στην οστεοπόρωση, σύμφωνα με τους ομιλητές, συνίσταται στο να προφυλάξουμε τους ασθενείς από το να πάθουν οστεοπορωτικό κάταγμα, εάν δεν έχουν ήδη πάθει, ή εάν ήδη έχουν πάθει, να ανακόψουμε την εξέλιξη της νόσου, προφυλάσσοντάς τους από νέα κατάγματα. Οστεοπορωτικό κάταγμα έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να πάθουν όσοι έχουν υποστεί κάταγμα στο παρελθόν, σε σύγκριση με αυτούς που δεν έπαθαν. Νέο κάταγμα παθαίνουν, 1 στους 5 στον πρώτο χρόνο, μετά από το πρώτο κάταγμα. Θα πρέπει να ξανατονισθεί ότι ένα οστεοπορωτικό κάταγμα αποτελεί τον ισχυρότερο παράγοντα κινδύνου νέων καταγμάτων και αποτελεί ίσως τον πιο αντικειμενικό μέχρι σήμερα τρόπο εκτίμησης της ποιότητας των οστών.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται σήμερα στη θεραπεία της οστεοπόρωσης διαιρούνται σε Αντιοστεοαπορροφητικά & Οστεοαναβολικά. Θα πρέπει να τονισθεί ότι όποια θεραπεία και αν χορηγηθεί θα πρέπει να χορηγούνται και συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D, που δεν θεωρούνται ειδικά φάρμακα για την οστεοπόρωση. Στα αντιοστεοαπορροφητικά ανήκουν τα διφωσφονικά, που δίνονται σήμερα από του στόματος, μια φορά την εβδομάδα ή το μήνα, ή ενδοφλεβίως μία φορά το 3μηνο ή το χρόνο, το Denosumab, που δίνεται υποδορίως ανά 6μηνο, και τα SERMS όπως, η βαζεδοξιφαίνη και η ραλοξιφαίνη, που εκτός από την οστεοπόρωση έχει και ευεργετική επίδραση στη πρόληψη του καρκίνου του μαστού, δηλαδή με ένα φάρμακο μειώνουμε το κίνδυνο κατάγματος και ορισμένων μορφών καρκίνου.

Στα οστεοαναβολικά ανήκει η Τεριπαρατίδη που χρησιμοποιείται από το 2002 στην Αμερική και από τις αρχές του 2003 στην Ευρώπη, και είναι το μοναδικό αναβολικό φάρμακο, που χορηγείται σήμερα σε όλο τον κόσμο και μειώνει το κίνδυνο καταγμάτων ευθραυστότητας. Ο θεράπων ιατρός είναι εκείνος, που ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς, θα αποφασίσει πότε για πόσο και ποιο φάρμακο θα χορηγήσει.

Αν και η οστεοπόρωση είναι νόσος της 3ης ηλικίας, αυτή προσβάλει και τις νέες, προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, δηλαδή γυναίκες από 20 - 50 ετών με κανονική έμμηνο ρύση, οι οποίες μπορεί να πάθουν και οστεοπορωτικά κατάγματα. Σε πρόσφατη μελέτη, σε νέες, 20 – 48 ετών, γυναίκες με κανονική έμμηνο ρύση και με ένα τουλάχιστον οστεοπορωτικό κάταγμα στην Αμερική, στο Columbia University Medical Center (New York, New York) και στο Creighton University (Omaha, Nebraska), προτιμήθηκε να χορηγηθεί η Τεριπαρατίδη, για λόγους αποτελεσματικότητας και ασφάλειας, διότι οι προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες μπορεί μετά τη θεραπεία να κυοφορήσουν και να θηλάσουν.

Τα πρόδρομα αποτελέσματα είναι θεαματικά όσον αφορά την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της Τεριπαρατίδης, διότι αυξάνεται θεαματικά η οστική πυκνότητα στις ανταποκρινόμενες στη θεραπεία νέες προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Η Τεριπαρατίδη είναι το ισχυρότερο φαρμακευτικό θεραπευτικό μέσο αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης και τα μέχρι σήμερα δεδομένα από την εμπειρία των δέκα ετών αποδεικνύουν ότι είναι ταυτόχρονα και εξαιρετικά ασφαλές.

BEST OF NETWORK

PlusQueen