Χαρτογράφηση ευρυαγγειών: Η σύγχρονη αντίληψη στη θεραπευτική τους

Ευρυαγγείες ονομάζουμε τις ορατές φλέβες στο δέρμα, οι οποίες δεν προεξέχουν από αυτό, δεν «φουσκώνουν», αλλά, καθώς διαγράφονται πάνω σε αυτό, δημιουργούν μια αντιαισθητική αντίθεση. Πρόκειται για μη λειτουργικές, «άχρηστες» φλέβες, οι οποίες το μόνο που κάνουν είναι να εκνευρίζουν αυτόν που τις έχει.

Tο ενδιαφέρον που προκύπτει τα τελευταία χρόνια, όσον αφορά την μελέτη τους, είναι η παρατήρηση ότι οι ευρυαγγείες αποτελούν μέρος ενός μεγαλύτερου δικτύου, το οποίο, είτε δεν φαίνεται έντονα πάνω στο δέρμα και, έτσι, θεωρείται πολύ λιγότερο ενοχλητικό, είτε δεν φαίνεται καθόλου γιατί, απλά, βρίσκεται κάτω από το δέρμα. Το σημαντικό σε αυτή την παρατήρηση είναι ότι δεν μπορεί να γίνει σωστή αντιμετώπιση των ευρυαγγειών, αν δεν τις δούμε σε σχέση με το υπόλοιπο δίκτυο με το οποίο αυτές συνδέονται. Ο λόγος είναι ότι το «κρυμμένο», κάτω από το δέρμα, ή το λιγότερο εμφανές δίκτυο, πάνω στο δέρμα, είναι αυτό που τροφοδοτεί το πιο εμφανές δίκτυο στόχο και, συνεπώς, ο στόχος μας δεν μπορεί να εξαλειφθεί όσο υπάρχει η τροφοδοσία του.

Ευρυαγγείες: H αξία της χαρτογράφησης και η σκληροθεραπεία

Με άλλα λόγια πρώτα αντιμετωπίζουμε την τροφοδοσία του στόχου και μετά τον ίδιο το στόχο. Να πούμε εδώ ότι όταν μιλάμε για αντιμετώπιση εννοούμε την χορήγηση σκληρυντικής ουσίας στις φλέβες. Πρόκειται για την λεγόμενη σκληροθεραπεία κατά την οποία με πολύ λεπτές βελόνες εισάγουμε στην φλέβα σκληρυντική ουσία, στην κατάλληλη συγκέντρωση και ποσότητα, έτσι ώστε να την καταστρέψουμε.

Η σκληροθεραπεία στοχεύει στο κλείσιμο και την καταστροφή της φλέβας που θέλουμε να ξεφορτωθούμε. Όμως, για να κλείσει αποτελεσματικά μια φλέβα πρέπει να μην τροφοδοτείται από κάποια άλλη, η οποία της «στέλνει» αίμα και, έτσι, την κρατά ανοιχτή. Με άλλα λόγια, οι «τροφοφόρες» των ευρυαγγειών φλέβες αντιμάχονται την σκληροθεραπεία και συνεπώς πρέπει να αναζητούνται, να αναγνωρίζονται και να καταστρέφονται πριν από τις ευρυαγγείες-στόχος. Σε διαφορετική περίπτωση η σκληροθεραπεία είτε δεν αποδίδει, είτε έχει πολύ προσωρινά αποτελέσματα, είτε, στην χειρότερη περίπτωση, προκαλεί την εμφάνιση νέου μεγαλύτερου δικτύου. Άρα, η σωστή σειρά των φλεβικών περιοχών που επιλέγεται να γίνει η σκληροθεραπεία είναι συγκεκριμένη και όχι τυχαία, ξεκινώντας, πολλές φορές από δίκτυα τα οποία δεν φαίνονται και δεν είναι αυτά που έφεραν τον ασθενή στον αγγειοχειρουργό.

Η ανάδειξη του συνολικού δικτύου (κρυμμένου και μη) ονομάζεται χαρτογράφηση και πραγματοποιείται με την συνδυαστική χρήση υπερήχων (που βλέπουν κάτω από το δέρμα) και ειδικού φωτισμού που «βλέπει» πάνω σε αυτό. Όταν το δίκτυο καταγραφεί με την δέουσα ακρίβεια, τότε και μόνο τότε καταλαβαίνουμε που πρέπει πρώτα να αρχίσουμε την σκληροθεραπεία, έτσι ώστε να καταστρέφονται αρχικά οι φλέβες που τροφοδοτούν τις ευρυαγγείες και, εν συνεχεία, οι ίδιες οι ευρυαγγείες. Η διαδικασία της χαρτογράφησης ενός τέτοιου δικτύου, συχνά, δεν είναι απλή. Χρειάζεται υπομονή, παρατηρητικότητα και προσήλωση στην λεπτομέρεια. Συμπεραίνω, λοιπόν, αναμφισβήτητα, ότι ο χρόνος που αφιερώνεται στην χαρτογράφηση των ευρυαγγειών, πάντα αποζημιώνει γιατρό και ασθενή.

Στη φωτογραφία παρουσιάζεται χαρακτηριστικό παράδειγμα εξάλειψης ευρυαγγειών με αρχική σκληροθεραπεία στις τροφοφόρες φλέβες, οι οποίες βρίσκονται κάτω από το δέρμα και αναδείχθηκαν στον υπέρηχο, και όχι απ’ευθείας σε αυτές.

*Τσεκούρας Νικόλαος, MD, ECFMG, PHD, Αγγειοχειρουργός. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα: www.dr-tsekouras.gr ή καλέστε στο 2106215855, 6977741191