ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Διάβασαν το DNA της κόκκινης πιπεριάς για να την κάνουν πιο καυτερή!

Διάβασαν το DNA της κόκκινης πιπεριάς για να την κάνουν πιο καυτερή!
Το πλήρες γονιδίωμα της κόκκινης καυτερής πιπεριάς, που παίζει σημαντικό ρόλο στη σύνθεση πολλών φαρμάκων, καλλυντικών, εντομοκτόνων και επεξεργασμένων τροφίμων σε όλο τον κόσμο, αποκωδικοποίησε για πρώτη φορά μία ομάδα Νοτιοκορεατών και Αμερικανών επιστημόνων, σύμφωνα με το περιοδικό γενετικής «Nature Genetics».

Το πλήρες γονιδίωμα της κόκκινης καυτερής πιπεριάς, που παίζει σημαντικό ρόλο στη σύνθεση πολλών φαρμάκων, καλλυντικών, εντομοκτόνων και επεξεργασμένων τροφίμων σε όλο τον κόσμο, αποκωδικοποίησε για πρώτη φορά μία ομάδα Νοτιοκορεατών και Αμερικανών επιστημόνων, σύμφωνα με το περιοδικό γενετικής «Nature Genetics».

Η ανάγνωση του DNA της πιπεριάς (Capsicum annuum) μπορεί να βοηθήσει τόσο τους επιστήμονες, όσο και τους καλλιεργητές, να βελτιώσουν τις ιδιότητές της, κάνοντάς την ακόμα πιο καυτερή, πιο θρεπτική και πιο θεραπευτική.

Με δεδομένο μάλιστα ότι η κόκκινη πιπεριά θεωρείται «ξαδέλφη» της ντομάτας, ένας από τους ερευνητές εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι στο μέλλον θα καταστεί εφικτό οι γενετιστές να ενεργοποιήσουν ένα από τα ανενεργά γονίδια της ντομάτας, επιτρέποντάς στο φυτό της να παράγει την χημική ουσία καψαϊκίνη (που καθιστά καυτερή την πιπεριά), έτσι ώστε το νέο υβριδικό φυτό να βγάζει καρπό έτοιμο για σάλτσα κέτσαπ!

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Σεουνγκίλ Κιμ του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ κατάφεραν να βρουν το γενετικό μυστικό της καψαϊκίνης. Η σύγκριση του γονιδιώματος της πιπεριάς και της ντομάτας αποκάλυψε πως το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την «καυτή» καψαϊκίνη, υπάρχει και στα δύο φυτά, όμως η ντομάτα φέρει τέσσερα μη λειτουργικά αντίγραφα του εν λόγω γονιδίου. Αντίθετα, η πιπεριά διαθέτει επτά μη λειτουργικά αντίγραφα και ένα λειτουργικό αντίγραφο του γονιδίου της καψαϊκίνης - και αυτό είναι που κάνει όλη τη διαφορά, όσον αφορά την καυτερή γεύση της πιπεριάς.

Όπως εξηγούν, στην περίπτωση του φυτού της πιπεριάς, το μοναδικό αυτό γονίδιο που ρυθμίζει τη δημιουργία της καψαϊκίνης, προέκυψε κάποια στιγμή πριν από εκατομμύρια χρόνια, μετά από διαδοχικές μεταλλάξεις του DNA της κατά την αντιγραφή του. Είναι πιθανό ότι, από εξελικτική σκοπιά, το συγκεκριμένο γονίδιο προστάτευσε το φυτό, καθώς έκανε τους σπόρους του πολύ καυτερούς για τα δόντια των ζώων.